Maand gedicht mei 2023
DE DOORBOORDE TIJD
Er zijn wachtzalen vol gepantserde gestalten.
Op borden staan plaatsnamen, uren van vertrek
en aankomst. Er is rubber tussen dubbele
deuren. Roltrappen en geen loopplanken
voor te zware bagage. Er zijn geuren van junkfood
en te lang dezelfde kleren. Er zijn ogen die staren
maar niet zien. Er zijn landschappen die wegduiken.
(F.A.Brocatus - uit: Littekens van het geheugen, Uitg. Ambilicious Breda/Kalmthout 2023)
Het gedicht staat in de top 100 van de Gedichtenwedstrijd 2023. De jury schreef et het volgende over:
Dit gedicht doet me sterk denken aan dat van Erik Lindner, die ook een soort opsommingachtige poëzie schrijft, met montages van beelden waar de camera doorheen lijkt te glijden. Wachtrijen, vliegvelden, wegduikende landschappen: ze doen me aan zijn werk denken.Maar nog meer dan in zijn werk is deze "camera" niet objectief. Er zijn allerlei subjectieve formuleringen (gepantserde gestalten, agenten, militairen of een ander soort wachters?), er is die bagage die te zwaar is. Wat is te zwaar, vraag ik me dan af? Wie is hier aan het woord? Net zoals die landschappen die wegduiken, lijkt de verteller ook net weg te glippen. Zou er wellicht sprake zijn van een surveillancesysteem van iemand die stiekem toekijkt?
Maand gedicht april 2023
HET GEHEUGEN
De bloedvlek onder haar haargrens en naast
haar gesloten oog wordt een landkaart een
gebied dat nog niet ontdekt en bereisd werd.
Haar gedachten hebben wielen met zachte banden.
Er staat een scheidingswand tussen haar en streeplucht
die een gemaaid grasveld gehandschoend wegduwt.
De naam van het nieuwe land ligt in een lege laadbak.
(F.A.Brocatus - uit: Littekens van het geheugen - publicatie door uitgeverij Ambilicious Kalmthout / Breda in 2023)
Maand gedicht maart 2023
WEERSVOORSPELLING
Een weersvoorspeller heeft een poging ondernomen
om mist op een felgekleurde weerkaart te tekenen.
Vooraleer hij de voordeur van het huis waarin ze wonen
sluit, vraagt hij aan zijn vrouw of ze hem wil vergezellen.
Zij aarzelt,haakt dan haar arm in de zijne, de laarzen
die ze dragen hebben ze samen in een andere stad
gekocht. Er waait een vlijmscherpe noordoostenwind,
in een mistgordijn lost eerst zijn dan haar schaduw op.
(F.A.Brocatus – gepubliceerd in Vierkant, uitg.Ambilicious, nov.2022)
Maand gedicht februari 2023
ER ZIJN SPOREN
Er zijn sporen van mens en dier en er is ook
iets dat je de adem beneemt. Je vraagt jezelf
af of de hoogste bergen de hemel splijten.
Een onwaarschijnlijk ijsblauw kleurt een steen
die in een meer ligt. Je denkt aan de vele hoeven
die hem van de dichtstbijzijnde berg losmaakten,
de hand die hem opraapte en als een ongevleugeld
dier het gletsjerblauw in een gewijde stilte versplinterde.
(F.A.Brocatus – gepubliceerd in Vierkant, uitg.Ambilicious, nov.2022)
