Maand gedicht januari 2023

Jaarwisseling 2022 - 2023

 

 

 

 

 

Littekens van het geheugen

 

Wij gedenken hoe we naast elkaar stonden

op een kamergroot balkon in een trage zomernacht

gehavend in onze zwijghemden met zicht

 

op het verdwijnen van een langzame dag.

 

Jij liet de deur op een kier zodat jij mijn voetstappen

nog kon horen als ik weg zou gaan. Ik verboog de trap naar

beneden tot een draaitrap om jou langer vast te houden.

 

 

 

F.A.Brocatus

 

 

 

Dit gedicht is het titelgedicht uit de gelijknamige bundel,

die in  2023, bij uitgeverijAmbilicious Kalmthout / Breda,

zal verschijnen.

 

Maand gedicht december 2022

SPERGEBIED

 

 

Wij hoopten op regen en stonden als lege flessen in onze morsige achtertuinen waar iemand weer vergeten was de schoppen en de harken in de houten tuinschuurtjes te zetten. Het tijdstip van rozen plukken en noten rapen was nog meerdere buien van ons verwijderd. Wij vielen uit onze jurken en onze hemden.

 

In welke talen droomde je? Ik kende je voorkeuren, roder kon je ze niet maken. Je lippen lispelden vervoegingen in de taal van Voltaire, je ogen strooiden kwistig met naamwoorden in de taal van Dante. Je was ongrijpbaar en ik probeerde mijn handen uit in mijn moedertaal van klei. Hoe zou ik je ooit kunnen boetseren?

 

Er waren dieren die alleen ’s nachts bewogen. Ik vulde je holtes met eekhoorns en bevruchte eieren. In folie verpakte ik de liniaal waarmee ik eerder de afstand van licht tot donker mat. In het ronken van je keel verstopte ik de schilden van nachtkevers, de vleugels van vleermuizen. Ik bewaakte je met houten kraaien.

 

Wij waren ongehoorzaam en verborgen ons in holle bomen. Wij droogden mossen en sliepen tussen hangende takken. De regen kwam eerst stotterend, daarna geselend. Wij droegen klokken op onze ruggen en koperen kelken, wij dronken en kleefden als schorsen. Onhoudbaar beminden wij in het spergebied.

 

 

 

(F.A.Brocatus – ongepubliceerd)

 

Maand gedicht november 2022

 

VERTRAAGDE OMHELZING

 

 

Een uitsparing van een voetafdruk en daarrond

blauwgrijs dat leidt naar een handpalm. Er is geen

 

kaart getekend. Voorbij het gras verzamelen

bomen alsof ze elkaar voor het eerst ontmoeten.

 

Tussen diepe voetsporen en dunne handlijnen

werpen langzame lichamen schaduwen af,

 

er is een nadering die, met de handen op de rug,

gedicht wordt als een vertraagde omhelzing.

 

 

(F.A. Brocatus – ongepubliceerd)

 

 

Maand gedicht oktober 2022

In 1980, ik werd toen op 25 september 23 schreef ik het volgende gedicht:

 

 

VERJAARDAG 1980

 

( terwijl een zachte herfst de bladeren omsloeg)

 

 

het rode oosten waarin ik de horizon

verkende en groeiend uit een aarzelend

alfabet het spreken leerde

 

de tekens van mijn handen die het licht

aanschouwden de plaats onder mijn schedel

die te bewonen werd toen.

 

 

(F.A.Brocatus – ongepubliceerd)