THE SUN, SOMETIMES

(acryl & collage op doek, 2011, Monika Macken)

Ik heb een meeuw geroofd mijn aarde was

voorspelbaar in veengrond ging ik schuil.

Een moeder vroeg mij de houtduivennesten

uit de breedste beukenkruinen te kammen.

Ik droeg de vierkante tekens van het huis

waarin wij een onderkomen vonden.

Het paard gezadeld met zon op zijn flanken leidde ik

naar een trage weide. Ik grensde met waakzame eiken.

(F.A.Brocatus - gedichten bij schilderijen van Monika Macken, gepubliceerd in "Schemerzomer"

t.g.v. de expositie "de zomer van wechel 2011")

V

Het penseel dat droog de dunste inkt verdwijnt

onder loodwit in strakdonkere plooien

het is een madonna met chineeskleine voeten

voor wie hij knielt een lange dag in gedachten

het meisje brengt oudroze rozen mee

en in haar nekhaar geurt de zomer.

(F.A.Brocatus - uit: Het brood, de roos, de monnik - WEL - Bergen op Zoom - 2009)

TERUGKEER

Tot in de voorkamer

het weerzien gespaard

de klank van wijn

als vanouds gemorst

terugkeer een landkaart

in tafellinnen gestreken.

(F.A.Brocatus - uit: Rozenoog,zeekelk - Wel- Bergen op Zoom - 2006)

MAART

het regent in de beuken

dreven ver van hier.

wij keren het water en horen

hoe in de balts van de kievit

de zon al tondelt en vonkt.

jij laat jouw oor een kleine hand

worden op mijn ingesloten mond.

(F.A.Brocatus - uit: Kroonvuur - Wel - Bergen op Zoom - 2002)