Juli 2016

VEERKRACHT

voor Bea Veeckman



(porselein, metaal) van Bea Veeckman

Een bloem schrijft zichzelf en jij

verbaast je over hoe het wit uitrolt.

Alle woorden die je in lange zinnen

wilde zeggen hou je in je adem vast.

 

Je hebt het smeltpunt berekend

maar je vreest het breekpunt.

 

Een bloem draagt zichzelf en jij

ziet hoe een stengel buigt en cirkelt.

Alle zinnen die je met korte woorden

wilde vullen bloemen uit je vingers.

 

(F.A.Brocatus - ongepubliceerd)