Februari 2017

HAIKOE

 

het leven is mooi

zei de oorbel en ze hing

zich met plezier op.

 

(F.A.Brocatus - uit: Niet tevergeefs - WEL - Bergen op Zoom - 1991)

Januari 2017

HET LAND BREEK IK

 

Ik heb het woeden van de wereld

een naam gegeven die ver achter

stilstaand en golvend water ligt.

 

Het geduldig oor van eeuwenoude bomen

 

luistert naar mij, ik ben bladstil.

Ik bouw een boot waarin zon en maan

wonderwel in de patrijspoorten passen.

 

Het land breek ik zoals een zeeman.

 

(F.A.Brocatus - ongepubliceerd - jaarwisseling 2016/2017)

December 2016

DE MAN MET DE SCHAAR

( in memoriam A.F.Brocatus 1930 - 2011)

 

Ik zat bij het laatste bed

van mijn vader. Zijn stem

was nog sterk, zijn woorden

hielden de wolken tegen.

 

Het was middag. Ik werd

weer zijn eerstgeboren zoon.

Mijn vader knoopte het touwtje

van de kobaltblauwe ballon,

 

die ik gekregen had, rond mijn

mollige pols. Het was middag.

Om tien uur 's avonds zou

de man met de schaar komen.

 

(F.A.Brocatus - ongepubliceerd)

November 2016

WIJ STAAN NIET STIL

 

omdat wij geen bomen zijn die groeien

tot aan de zee. Tussen het klimmen van rook

en het neerdwarrelen van as oefenen wij 

om blad te zijn en oor voor vleugeldieren.

 

Soms begrijpen wij wat droefheid is

en worden wij landschap met ontbrekende 

sterren. Ver van het vloeien van vlammen

schuwen wij vluchtende schaduwen.

 

Wij zijn een hoek, een holte in een verzwegen

vlakte. Wij weigeren het stilzwijgen

achter de deuren van onze archieven.

 

De trappen die wij beklimmen zijn uitgesleten.

Tussen de stenen die onze vaders legden weten wij

het traagzout waarvan verdriet gemaakt wordt.

 

(F.A.Brocatus - ongepubliceerd)