Mei 2016

Zwart telde niet voor mooi in het verleden

Het werd pas mooi als het werd afgelegd,

Hoe vaak je ook andere kleuren hebt vermeden

Van zwart heb je dat nooit gezegd.

Je ziet haar liggen op het bed, zonder kleren,

Je ademt gejaagder en wenst haar schoonheid

Veel dichterbij, het lijkt alsof het haar niet kan deren,

Je nadert stap voor stap het duurt een eeuwigheid.

Jouw zachtgefluisterde heeft koolzwarte ogen

En als je opent, haar aanraakt met jouw eigen diepste blauw

Dan zie je de zwaluwvleugelslag van haar wenkbrauwbogen,

Haar streelhand grijpt plots die van jou.

          Je knielt en proeft haar lippen, haar tong vulkaangerijpte wijn

          En je beseft dat mooier haar afgelegde zwart niet kan zijn.

 

(F.A.Brocatus - ongepubliceerd - sonnet geschreven n.a.l.v. de 400ste sterfverjaardag van William Shakespeare - de 1e regel is de beginregel van sonnet 127, vertaald door Peter Verstegen.)

 

April 2016

NA BRUSSEL 22-03-2016

(haikoe)

 

je zwijgt en je raapt

gevallen woorden op je

vormt een zin je spreekt

 

(F.A.Brocatus - ongepubliceerd)

Maart 2016

XI.

 

zij verbannen de vogels

schrappen hun namen

uit de bomen

 

een stilte van gebarsten licht

 

bloedt in hun huis van boeken

hebben ze de ruggen

gebroken en gekeerd

 

(F.A.Brocatus - uit: "gezangen van zout en zilver" - ongepubliceerd)

Februari 2016

(OMTRENT VINCENT VAN GOGH)

 

Terwijl de andere bloemen toekeken

zag ik met bijna dichtgeknepen ogen

hoe de klimrozen leken te smelten.

 

Ik hield mijn adem in en volgde twee

blinkende torretjes op de rand van de waterput,

ze aarzelden, waren ineens verdwenen.

 

Onder de bomen stuurde ik de schaduwen weg

en ik tekende in een plots ontstane plas van licht

het pas gevonden nest van een winterkoninkje.

 

(F.A.Brocatus - uit: "Omtrent Vincent" gedichten over de jeugd en het beginnend kunstenaarsschap van Vincent van Gogh, Uitgeverij Ceedata, Chaam - 2015)