September 2016

AMATRICE

( bij de aardbeving in Italië )

 

tussen restanten van huizen

de abrupt afgebroken beltonen 

van mobiele telefoons

 

voicemails: ik ben er even niet

spreek je bericht in na de piep

grazie, arrivederci, ciao ciao

 

(F.A.Brocatus - ongepubliceerd)

Augustus 2016

IK HEB DE HELE DAG

 

van je gehouden. Ik waadde door korenvelden

en voelde de hartslag van kraaien. In metalen

licht stak ik glinsterende velden over. Geen steek

heb ik laten vallen, hazen ritselden in hun legers.

 

Boomkruinen schoven in en over elkaar en achter

ons huis waaide de wind in de hemden aan de waslijn.

Op het bed had je frisse, windgedroogde lakens gelegd,

ik hoorde je vuurrode lach, maakte mijn broeksriem los.

 

En terwijl de avond zijn lang ingehouden adem

uitblies hield ik verder van je. Een wandelaar met hond

zag later de roerloosheid van onze kamer.

 

En terwijl de nacht rees en daalde met jouw borsten

bleef ik naar je kijken. Geen mens woonde in mijn gebergte

en toen ik mijn hoofd losliet viel ik uit onze wereld.

 

(F.A.Brocatus - ongepubliceerd)

Juli 2016

VEERKRACHT

voor Bea Veeckman



(porselein, metaal) van Bea Veeckman

Een bloem schrijft zichzelf en jij

verbaast je over hoe het wit uitrolt.

Alle woorden die je in lange zinnen

wilde zeggen hou je in je adem vast.

 

Je hebt het smeltpunt berekend

maar je vreest het breekpunt.

 

Een bloem draagt zichzelf en jij

ziet hoe een stengel buigt en cirkelt.

Alle zinnen die je met korte woorden

wilde vullen bloemen uit je vingers.

 

(F.A.Brocatus - ongepubliceerd)

Juni 2016

JE DENKT NIET AAN ROOD

(bij een aquarel van Liliane Goossens)

                                                 voor Gitta Veraart

Je denkt dat je vallende sterren ziet

maar het zijn klinknagels uit een afgebroken

vliegtuigvleugel. Je legt jouw vingers op haar

ogen: wijsvingers middelvingers ringvingers,

 

je fluistert met witte stem:

je ziet niet altijd wat je ziet.

 

Je hoort de woorden van een dode schilder: als ik

geen blauw meer heb dan gebruik ik rood. Je volgt

de aders op haar handen, ze worden onzichtbaar

bij haar vingers. Je denkt niet aan rood.

 

(F.A.Brocatus - De Vallei nr.30 jrg.6, maart 2016)