Maand gedicht juli 2021

DE HANDEN VAN ZIJN VADER

 

 

Ineens zijn zij daar weer

de grijsgele laatste handen

van zijn vader de voorzichtige zaaier

 

hij heeft ze niet meer aangeraakt

 

de stalen glans van het daglicht werd

buitengesloten roetvlekken kleefden onder

de dode ogen van de landman zijn vader

 

 

 

(F.A.Brocatus  - ongepubliceerd)

Maand gedicht juni 2021

DE WEG TERUG

 

 

Nacht en hij schuift met regen onder autobanden

over een uitvalsweg. Hij heeft weer afscheid genomen,

de tas met wasgoed moet nog een nacht wachten

op water en zeep. Er is muziek in de cocon cabine, 

 

de lichten zijn geel, groen, oranje en rood. Hij doet twee

knoopjes van zijn hemd los en ruikt hoe zij haar sporen

op hem achterliet. In de verte ligt een dorp met een naam

als een voorspelbaar einde. Haar stem in de voicemail 

 

en hij luistert. Een aftandse vrachtwagen uit Letland wordt

ingehaald door een Lamborghini met Duitse nummerplaat.

Vanuit een Bulgaarse bestelbus kijkt een Romavrouw hem

unheimlich aan. Hij toetst voor de vierde keer herbeluisteren.

 

 

(F.A.Brocatus - ongepubliceerd)

 

 

Maand gedicht mei 2021

ER ZIJN GEEN SLAGBOMEN

 

Wat overblijft is stilte van de huid geschraapt

met de botte kant van een tafelmes. Eerdere

dagen vertoonden hagelinslagen van aftandse

jachtgeweren. Hij verspeelde dikwijls zijn slaap,

 

werd ouder en logger, van leem en gebarsten.

Er zijn geen slagbomen om dit verder sterven

tegen te houden. Wanneer wijzers als kraaien-

snavels tegen het dubbelglas tikken verdwijnt

 

hij in herinneringen aan langgerekte bochten die hij

met wild bonkend hart tegen hoge snelheid nam.

 

(F.A.Brocatus - ongepubliceerd)

Maand gedicht april 2021

 

XXII

 

Er is het heilzame, het woorden ontnemende

 

van muziek. En ook de huizen in hun kamers

van glas en steen en hout zwijgend en luisterend.

 

Licht dat loslaat.Het slepende van. De aanslag op.

 

 

 

(F.A.Brocatus - uit: Sanguines - WEL, Bergen op Zoom, 2021)